Afgelopen zondag had de familie kaartjes voor Suzan & Freek in het GelreDome. Er was zelfs een kaartje voor mij geregeld. Een lief gebaar, maar iedereen die mij een beetje kent weet dat mijn enthousiasme hierdoor niet wordt aangewakkerd.
Dus stelde ik een compromis voor: ik wilde best voor taxichauffeur spelen, mits ik niet mee naar binnen hoefde. Iedereen akkoord.
Omdat ik de omgeving van Arnhem niet ken, zocht ik op Waarneming.nl naar een nuttiger tijdsbesteding. Al snel vond ik een melding van een plek met vlotjes voor zwarte sterns. Perfect! Terwijl duizenden mensen genoten van Suzan & Freek, stond ik met mijn camera langs het water vliegende vogels te fotograferen. Iedereen zijn hobby.
Het bleek een uitstekende keuze: mooi kunnen oefenen op zwarte sterns in vlucht, lekker rustig en geen file naar de bar. Een kwartiertje voor het einde van het concert reed ik weer richting GelreDome, pikte de familie op en dankzij die timing waren we de grote uittocht voor.
Resultaat: de familie een geslaagde middag met Suzan & Freek, ik een geslaagde middag met zwarte sterns, en gezamenlijk sloten we het uitje af met een tussenstop bij de McDonald's. Iedereen gelukkig.
Bonte vliegenvanger, tuin met licht in de rug, 28-5-2026
Bonte vliegenvanger, tuin, gefotografeerd net tegenlicht, 27-5-2026
orpheusspotvogel, Assen, 27-5-2026
In de Onnerpolder broeden dit jaar veel steltkluten waarbij er 1 dichtbij het wandel/fietspad aan het broeden is op 8 eieren.
Tureluur bij avondlicht, Onnerpolder 25-5-2026
Donderdag 16 april trokken Mark en ik vol verwachting naar een fotohut op de Lemelerberg. Stipt om 09.00 uur zaten we klaar, camera’s in de aanslag, zonder enig idee wat de dag ons zou brengen. Die spanning maakte het alleen maar mooier.
Al snel dienden de eerste soorten zich aan en in korte tijd tikten we een verrassend lijstje bij elkaar. Toch bleef het qua aantallen opvallend rustig. Het logboek in de hut bevestigde ons gevoel: in de middag kon het hier akelig stil worden. Maar één opmerking sprong eruit, twee dagen eerder was er een ringslang gezien. Vanaf dat moment waren we scherp; elke beweging kon dé kans zijn.
De ringslang liet zich helaas niet zien, maar we kregen er iets bijzonders voor terug. Plots verschenen er meerdere zandhagedissen in beeld. Prachtige dieren, en zeker niet iets wat je elke dag tegenkomt. Alleen daarvoor was de dag al geslaagd.
Na hun bezoek viel de boel weer stil tot het moment dat alles veranderde. Uit het niets dook een sperwer op bij de vijver. Voor onze ogen nam hij uitgebreid de tijd voor een bad, een indrukwekkend en zeldzaam tafereel dat we ademloos volgden.
Alsof dat nog niet genoeg was, hoorden we in de verte het diepe roepen van raven. Ze bleven onzichtbaar zolang wij in de hut zaten te schuw om zich prijs te geven. Pas toen we terugliepen naar de auto, lieten ze zich kort zien. Een passend slotakkoord.
Met 21 soorten op de teller en een hoofd vol mooie momenten reden we voldaan terug naar Groningen. Een dag die begon met onzekerheid, maar eindigde met pure natuurbeleving.
